Skip to content

Evolutie van het web volgens Yihong Ding -3-

09/09/2008

In de vorige posts hebben we gezien hoe het web zich ontwikkelt volgens de visie van Yihong Ding. Maar hoe vindt zo’n overgang van het ene stadium naar een volgend stadium plaats (bijvoorbeeld de overgang van Web 1.0 naar Web 2.0? Ding zegt:

4. Een overgang van het ene stadium naar een volgend wordt veroorzaakt door een ongebonden kwantitatieve cumulatie van webresources met de kwaliteit van het oude stadium.

Als het huidige web niet langer de almaar groeiende hoeveelheid webresources met de huidige kwaliteit aan kan, dan moet er verandering optreden. Er is dan een nieuw webresource-operating mechanism nodig, dat webresources om kan gaan met webresources van een hogere kwaliteit.
Ding geeft aan dat het langer worden van pagina’s de aanleiding was voor de overgang van Web 1.0 naar Web 2.0. Het verversen van pagina’s werd toen een cruciaal issue dat verdere ontwikkeling van het web tegenhield. Om de overgang naar een nieuw stadium mogelijk te maken was een nieuw webresource-operating mechanism nodig, en dat werd AJAX. AJAX baande de weg voor hogere kwaliteit webresources -waarvoor geen plaats was binnen het Web 1.0 framewerk- om populair te worden.
Je kunt er naar mijn mening over twisten of inderdaad AJAX de overgang heeft mogelijk gemaakt, maar met het transitiemechanisme zelf ben ik het wel eens.

We kunnen dus stellen:

5. het begin van een overgang naar een nieuw stadium kan herkend worden aan de kwalitatieve upgrade van het webresource-operating mechanisme.

en direct daarop aansluitend:

6. De evolutie van het World Wide Web is in essentie de evolutie van het webresource-operating mechanisme.

Allemaal mooi, maar volgens gevolgtrekking 3 kon de kwaliteit van webevolutie gedefinieerd worden analoog aan de kwaliteit van menselijke ontwikkeling. Ding trekt de conclusie dat we het webresource-operating mechanisme (of WebROM) daarom moeten vergelijken met het menselijke (zelf)bewustzijn.
De ontwikkeling van het menselijk bewustzijn maakt het mensen mogelijk om resources van een hogere kwaliteit te verwerken. De basis van het zelfbewustzijn is echter dat een persoon zich bewust is dat iets van hem of haar is. Zo moet ook een WebROM de authoriteit hebben over een collectie van webresources. Webresources, op de juiste manier begeleid door het WebROM, geven echte betekenis aan het web.

Als laatste gevolgtrekking stelt Ding:

7. De afsluiting van de overgang naar een nieuw stadium van webevolutie is te herkennen aan de opkomst van een nieuwe vorm van “Web space”.

Een Web space is een collectie van webresources, maar -dat is belangrijk-, de webresources zijn eigenaar van een persoon. Mensen materialiseren hun bewustzijn op het web en daarmee creëren ze nieuwe webresources. Door specifiek het eigendom van deze webresources vast te leggen krijgen we web spaces. In het Web 1.0 tijdperk was de homepage een typische vorm van web space. In Web 2.0 is die vorm het persoonlijke account.

Tot zover de theorie van Yihong Ding. Hoe gaat het nu verder? Daarover meer in de volgende post!

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s