Goed nieuws, je hoeft niet meer langs “Gevonden voorwerpen” om je kat, je trouwring of je portemonnee terug te vinden. Je post het gewoon op Fifi Alert en anderen zoeken het voor je op.
Fifi Alert is een humoristische variant op het bekende AMBER Alert, de dienst die ingezet wordt om mensen naar vermiste kinderen te helpen uitkijken.
Ben je het zat om telkens meerdere sites af te gaan om te zien wat zich daar afspeelt? Gebruik dan Twitter als telex voor al je inkomende berichten. Het werkt simpel:
- Maak een nieuw Twitter account aan, dit is je “telex” of “personal assistant”. Vink “Protect my tweets” aan.
- Verzamel RSS-feeds van de berichten die je wilt volgen:
- Facebook status updates van je vrienden: Ga naar “Applications – Notes” linksonderin je homepage. Klik op de RSS-feed “My Friends’ Notes”. Verander in de URL het woord “notes” in “status”. Helaas kun je niet de hele live- en newsfeeds via RSS krijgen.
- Hyves: Log in en klik onder “RSS Feeds” op de regel “Public Content from Friends”. Kies op de pagina die verschijnt “My Scraps” en “My Buzz” als belangrijkste RSS-feeds.
- Verzamel feeds van andere sociale platforms en eventueel van blogs of nieuwssites die je interessant vindt.
- Open een account op twitterfeed.com en koppel de RSS-feeds aan je nieuwe Twitter “telex/personal assistant” account.
- Volg dat account vanuit je standaard Twitter-account.
- Keur in je “telex” account goed dat je jezelf volgt.
Als je de huidige ontwikkelingen op een rijtje zet moet je wel tot de conclusie komen we nog maar aan het begin van de internetrevolutie staan:
- Semantic Web: je kunt het ook het “verknoopte” web noemen. Eigenschappen en relaties van mensen en onderwerpen zijn op het hele web bekend en met elkaar verbonden. Over “Peter Bekel” (of wie of wat dan ook) is alle informatie beschikbaar die er over hem te vinden is op het web. Zo ontstaan superprofielen van mensen en onderwerpen en komen ze als het ware los te staan van de context van één enkele site.
- Internet of Things: Niet alleen mensen zitten op internet, ook steeds meer levenloze dingen worden er aan verbonden.
- Cross Reality: De werkelijke wereld en het internet versmelten. De reële wereld wordt bestuurd vanuit het internet, al dan niet vanuit virtuele werelden.
- Ubiquitous Web: Het alomaanwezige web. Het web is overal en je bent er altijd mee verbonden. Offline? Bestaat niet meer.
- Real-Time Web: Informatie is altijd onmiddellijk beschikbaar en up-to-date. Voor sociale netwerken betekent het dat directe conversaties via internet op veel grotere schaal gaan plaatsvinden.
- Augmented Reality: Beelden van de werkelijkheid en het internet worden steeds meer met elkaar verweven.
- Gezichts-/spraak-/iris-/gedrags-/beeldherkenning: Samen met de enorme hoeveelheid camera’s en een semantisch web heeft dit grote gevolgen voor authorisatie en privacy.
Voeg hieraan toe een goede dosis serendipiteit en je het is niet moeilijk je voorstellen dat het internet ongeveer gaat exploderen het volgende decennium.
Je kunt nu via Google Dashboard checken wat Google allemaal weet over jou.
Om eerlijk te zijn vind ik het nogal meevallen. En als je Google mag geloven gaat ze netjes om met je privacy. “Google scheidt de gegevens die horen bij de cookies in uw browser en de gegevens die horen bij uw persoonlijke Google-account van elkaar.”, verzekert ze op haar site.
Vermenging van Google account-data met informatie die via cookies wordt opgehaald kan leiden tot serieuze privacyschending. Google weet dan immers precies wie jij bent én waar jij allemaal geweest bent (op internet). Door de scheiding van die 2 kan Google je wél met advertenties verrassen die passen bij jouw zoek en surfgedrag (en ze doet dat dan ook) maar koppelt ze die gegevens niet aan jouw persoon. En dat is toch een geruststelling.
Trouwens, die advertentievoorkeuren zagen er – in mijn geval iig 
– ook nogal onschuldig uit.
Wat ik eigenlijk interessanter vind is het bestaan van dergelijke voorkeursbestanden die deels worden opgebouwd via surfgedrag en deels door persoonlijk beheer. APML doet ook pogingen in die richting. Zulke profielbestanden zullen mijns inziens een zeer belangrijke rol gaan spelen in de nabije toekomst van het internet.
Met het Internet of Things wordt bedoeld dat niet alleen mensen gekoppeld kunnen worden aan het internet, maar ook dingen. Een bekend voorbeeld hiervan is een koelkast die op basis van zijn voorraad en jouw smaak en dieet, boodschappen doet op het internet en die bij je laat thuisbezorgen. Pachube kan dat nog niet maar geeft wel een goede aanzet voor een Internet of Things.
Pachube “bewaart, deelt en ontdekt real-time sensoren [..] en omgevingsdata van objecten, apparaten en gebouwen over de hele wereld“. Anders gezegd, alles wat gemeten kan worden kun je aan Pachube toevoegen en iedere gebruiker van Pachube kan die informatie zien. Denk hierbij aan de route die iemand via zijn gps vastlegt, de energie die een windmolen opwekt, of zoals hieronder voor het Centraal Station in Den Haag, de binnentemperatuur en de hoeveelheid licht.
Dit is slechts een voorbeeld, bedenk dat je alles wat je met een sensor kunt meten in Pachube kunt vastleggen. Dat is dus echt bizar veel. Het ligt dus vooral aan de intelligentie van de sensor wat je er uiteindelijk mee kunt. Om even terug te gaan naar het voorbeeld van de koelkast. Als de sensor in de koelkast maar goed genoeg kan meten wat er in zit (bijvoorbeeld door streepjescodes te scannen), dan is de rest relatief eenvoudig (basisvoorraad, smaak en dieet uit je profiel halen, supermarkt inlichten).
![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=562f1b87-b699-41dd-a542-3125da19d1d7)
“Wat hem [Kaspersky - PB] betreft is anoniem surfen op internet straks verleden tijd. Alleen met een persoonsgebonden smartcard kom je dan nog op het wereldwijde web. Internetpaspoorten dus voor alle gebruikers [..]” (Citaat AD van gisteren). De “viroloog” (bekend van de Kaspersky anti-virus software) pleit -aldus het AD- voor een wijziging van het internetontwerp.
Kasperksy: “Op internet is niets privé, alleen criminelen weten hun gangen meesterlijk te verstoppen. Internet was een Amerikaans defensiesysteem, voor een beperkte groep van honderden, misschien duizenden mensen. Het was verkeerd om het internet op dezelfde manier te introduceren aan het grote publiek.”
Zonder nog een oordeel te vellen over of bovenstaande goed of fout is, welke gevolgen heeft het voor je privacy in het licht van datgene waar ik het eergisteren over had?
We weten dat in een Semantic Web de data als het ware los komt van de context. Data is op het hele web beschikbaar en kan gecombineerd worden. Hierdoor ontstaan er profielen die enorm krachtig zijn. Elk onderwerp dat je maar kunt verzinnen (personen, dingen, begrippen) wordt benaderbaar als in een database en is via een simpele query op te vragen. In de toekomst wordt het dus eenvoudig om eigenschappen en relaties van een onderwerp op te zoeken. Deze manier van zoeken zal de search op keywords naar het stenen tijdperk doen verhuizen.
Nog interessanter wordt het als die internetbrede profielen worden aangevuld met gegevens die nu al overal over ons worden vastgelegd via camerabeelden, nummerplaatregistratie, OV chipkaart, pinautomaten, bonuskaarten, electronisch patientendossier, gps, dna etcetera.
Nee? Check dan dit verhaal over PhotoSketch. Of bekijk de video hieronder.
Blijkbaar zijn er erg veel mensen die dit fascinerend vinden en er mee aan de slag willen want de site van PhotoSketch is op dit moment niet bereikbaar.
..en bekijk ook de Top 50 van Real-Time Web bedrijven.
Onderstaande post verscheen gisteren op Frankwatching:
Naast het semantic web is het real-time web één van de grote internetrevoluties die op punt van doorbreken staat. Het wat? Is het web dan niet real-time? Dat is toch juist één van de grote verschillen met print, dat elke wijziging van content direct “live” staat en voor iedereen zichtbaar is? OK, daarover straks meer. Maar behalve wat het nu precies is: wat is er zo revolutionair aan een real-time web? Van het semantic web, een steeds intelligenter web dat je helpt om dingen gemakkelijker te vinden, kun je je het nut voorstellen. Maar wat heeft een real-time web te bieden?
Allereerst de vraag wat een real-time web is. De content op het web is toch altijd actueel en dus real-time? Waar en niet waar. De informatie op sites is in principe actueel (afgezien van 
caching), maar diensten die gebruik maken van die informatie zijn dat niet altijd. Als je geabonneerd bent op een RSS-feed, dan krijg je maar eens in de zoveel tijd de updates daarvan. Google toont pas nieuwe zoekresultaten als het sites gespiderd heeft. Google moet de informatie dus van sites halen (pull) in plaats van dat sites de wijzigingen aan de zoekmachine doorgeven (push). Zouden ze dat wel doen, dan kan Google actuelere zoekresultaten geven.
Het nut van real-time
Een ander voorbeeld is Gmail. Gmail checkt elke 2 minuten of er nieuwe berichten voor je op de server staan. De informatie in je mailbox kan dus 2 minuten oud zijn. Op zich geen probleem: de meeste mensen maakt het niks uit dat ze een mail 2 minuten later ontvangen. Technisch gezien is het echter wél een probleem. Bedenk maar eens hoeveel aanvragen alle computers in de wereld samen doen. De meeste aanvragen zijn bovendien verspilde moeite omdat er toch geen nieuwe informatie op de server staat. Het is daarom de vraag of er niet een handiger manier is.
Die is er inderdaad, namelijk gebruik van het XMPP protocol. Instant Messaging is een bekende toepassing van XMPP. Bij het XMPP protocol laat de computer simpelweg weten beschikbaar te zijn voor informatie. Vanaf de XMPP server wordt nieuwe content naar alle machines gestuurd die open staan voor informatie. Informatie wordt dus gepusht naar je computer in plaats van dat deze constant via pull moet kijken of er iets nieuws is.
Goed, dat is misschien interessante informatie voor nerds, maar wat hebben gebruikers van applicaties er aan? Een antwoord op die vraag geeft BNO News. BNO News is een service die bekend is geworden door via Twitter breaking news sneller te brengen dan elk ander persbureau. Pas geleden heeft de service van Michael van Poppel een iPhone applicatie gelanceerd op basis van push-technologie. Abonnees van die dienst zijn dus als allereerste op de hoogte van het belangrijkste wereldnieuws!
BNO News is een overtuigend voorbeeld van het nut van real-time. Maar dat nut is wel beperkt tot een kleine groep mensen.
Ik kan me nóg een groep mensen voorstellen voor wie het interessant is, namelijk degenen die zich bezig houden met reputation management. Real-time meekrijgen wat er over je wordt geschreven zodat je er direct op kunt inhaken. Dat klinkt als een tool die op het verlanglijstje van iedere reputation manager staat.
Google Wave
Er zijn vast nog veel meer doelgroepen te verzinnen voor wie een real-time web nut heeft. Maar wat maakt het voor de ‘normale’ gebruiker uit of de content die hij leest een minuut oud is of een half uur? Voltrekt zich voor die gebruiker ook een revolutie?
Een deel van het antwoord op die vraag vinden we in Google Wave.
Voor wie niet op de hoogte is van Google Wave: “Hoe zou je e-mail maken als je het nu opnieuw zou uitvinden?” Die vraag stelde Google zich en dat leidde tot hun nieuwste product in wording, “Google Wave”. Het concept van ‘Wave’ is simpel: gooi alle populaire services van vandaag in een mixer, voeg er real-time aan toe en je hebt Wave. Dus Google Wave is e-mail, instant messenger, wiki, social network in één product.
Door het real-time karakter verlopen updates en conversaties veel directer dan we nu gewend zijn. Je krijgt onmiddellijk tweets, IM-berichten, foto’s, status-updates en meer naar je beeldscherm gepusht. Een veel sterkere interactie dus, of beter gezegd, een conversatie. Sociale netwerken als Hyves en Facebook moeten in deze ontwikkeling mee en zijn daar trouwens ook al mee bezig.
Als het real-time web de manier van converseren in sociale netwerken -en misschien ook in blogs, reacties, waarderingen etcetera- verandert, dan kunnen we de conclusie trekken dat er inderdaad wel wat aan de hand is. En dat dit inderdaad een belangrijke ontwikkeling is.
Prima, maar hebben we hiermee alle gevolgen van real-time te pakken? Of zijn er nog meer, die direct te maken hebben met de essentie van het concept?
Allereerst moet ik een belangrijke uitzondering maken op wat ik gezegd heb over het push-mechanisme. Twitter wordt namelijk ook gezien als real-time, en zelfs als gangmaker van het real-time web, terwijl het geen gebruik maakt van push. Maar Twitter wordt zo geroemd om zijn snelheid van berichtgeving en actualiteit dat de service bekend staat als het ultieme real-time web platform. Een bekend Nederlands voorbeeld van Twitters actualiteit is de berichtgeving over de crash van Turkish Airlines vlucht TK1951 op Schiphol.
Met dit uitstapje naar Twitter komen we tevens dichtbij de essentie van real-time. Die essentie zit in het begrip ‘tijd’. We zullen zien dat tijd nieuwe dimensies creëert voor content. Herinner je je nog de mechanica van de 3e klas middelbare school? Die ging over plaats, snelheid, versnelling etcetera. Houd die begrippen in gedachten, want die komen zo dadelijk van pas.
Meer vs. rivier
In een real-time web wordt context gekoppeld aan tijd. Sander Duivestein schreef dat afgelopen april al op Frankwatching. Daarom kun je het real-time web vergelijken met een rivier die er op elk tijdstip anders uit ziet. Niet alleen de plaats van de content, maar ook het moment van opduiken in de stroom is belangrijk. Het traditionele web is daarentegen eerder een meer. Je kunt er informatie uit halen, maar het tijdstip waarop die content verscheen is van ondergeschikt belang.
In de flow van het real-time web zie je bepaalde thema’s opduiken, een tijdje actueel zijn, in kracht toenemen of afnemen, en weer verdwijnen. Dus niet alleen de aanwezigheid (plaats) van een thema, maar ook de variatie in tijd speelt plotseling een rol. We kunnen daarom ook spreken over de snelheid en versnelling van thema’s. Snelheid en versnelling (en daarmee ook kracht) zijn de nieuwe dimensies van content.
Twitteraars kennen dit verschijnsel natuurlijk al via de verschillende trendmeters van dat platform. Aardige toepassingen, maar de dimensies van snelheid en versnelling hebben in mijn ogen veel meer potentie dan een simpel staatje.
Hoe denken jullie hierover? Is het real-time web belangrijk? Zorgt het voor een revolutie in het gebruik van het internet? Of is er niks nieuws aan de hand? En welke gevolgen zien jullie? Ben benieuwd naar jullie mening hierover.
